امّا اگر برگزار كنندگان اين همايش بين المللى از تحوّل موضوع گفتمان از « غدير خم » به « وحدت بين فرق اسلامى » آگاهى داشته‌اند ، چگونه است كه به اطلاع ميهمانان و دعوت شدگان نرسانده‌اند تا همگى موضوع سخن و نوشتار خويش را بر اساس آن تنظيم كنند ، نه آن كه فقط برخى چنين كنند و اگر برگزار كنندگان نيز از اين تغيير آگاه نبوده‌اند ، چگونه و چرا چنين تغييرى صورت گرفته است ؟ اينك نكاتى را پيرامون سخنان برخى فضلا و اساتيد گرامى بيان مىكنيم . در اين همايش ، جمعى از آقايان محترم كه در سخنان خويش به مسألهء وحدت بين فرقه‌هاى اسلامى پرداختند . برخى فقط به دعوت ديگران به اين امر اكتفا نموده و راهكارى براى ارائه نداشتند و برخى نيز راهكارهايى را مطرح فرمودند كه البته آن چه را كه هر يك از اين آقايان ارائه نمود - آقاى سيد مرتضى عسگرى ، شيخ محمّد مهدى شمس الدين و شيخ بوطى - با ديگرى تفاوت اساسى و مبنايى داشت . در اين ميان طرح ديگرى نيز وجود دارد كه اى كاش قبلًا آماده كرده و اجازهء قرائت در همايش را مىيافت . اين طرح را نگارنده ، از جدّ عظيم الشأن مرجع بزرگ شيعه ، آيت اللَّه العظمى سيد محمّد هادى ميلانى رحمه اللَّه اخذ كرده‌ام و اكنون در منظر ديد و انديشه شما قرار مىدهم و بر شماست كه آن چه را نيكوتر است برگزينيد كه اين فرمان